Ah, summer, what power you have to make us suffer and like it

Έλειπα για τις καλοκαιρινές, μικροαστικές διακοπές μου γι' αυτόι και οι δύο - μάξιμουν τρεις - αναγνώστες μου έπεσαν σε κατάθλιψη. Λείπωντας από την έδρα μου έμαθα ότι μια καλοκαιρινή μέρα είναι τέλεια όταν ο ήλιος λάμπει, το αεράκι φυσάει, τα πουλιά κελαηδούν και η μηχανή του γκαζόν είναι χαλασμένη.. Σας εύχομαι λοιπόν τέτοιες καλοκαιρινές μέρες με χαλασμένες μηχανές του γκαζόν, μακριά από εξοχικά στις Χαλκιδικές, μακριά από πολυσύχναστες παραλίες που έχουν περισσότερους δημοσιογράφους του star παρά λουόμενους και μακριά από "τριήμερα δροσιάς" και άλλα κλισέ.

Στην επόμενη ανάρτηση φψτογραφίες από τας διακοπάς μας εις τας Ευρώπας. Μέχρι τότε, το μόνο που σας λέω για να πάρετε μια ιδέα είναι ότι the coldest winter I ever spent was a summer in Germany - που έλεγε κι ο Mark Twain.

Update:

Είδα το άρθρο του Πανούτσου για την παραφιλολογία γύρω απ' το αν ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι - θεμελιώδους σημασίας ζήτημα για έναν μικροαστό, κι δε μπόρεσα παρά να αναδημοσιεύσω ένα μικρό απόσπασμα:

Το λογικό συμπέρασμα είναι ότι το «Apollo 11» πράγματι προσεληνώθηκε. Με τους Σοβιετικούς να παρακολουθούν κάθε κίνηση στο Διάστημα και τον Ψυχρό Πόλεμο σε εξέλιξη, οι Αμερικανοί δεν θα διανοούνταν να επιχειρήσουν μαϊμουδένια προσελήνωση. Ενα τμήμα όμως των βιντεοταινιών που βλέπουμε πιθανότατα να είναι μαϊμουδεμένο. Οι υποψίες προκύπτουν όχι μόνο από τον κυματισμό της σημαίας, τους ανεξήγητους πολλαπλούς ίσκιους των αστροναυτών, τις αμφιβολίες για το ποιος έκανε τον κάμεραμαν και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός. Η εξήγηση είναι ότι δεν υπήρχε λόγος να διακινδυνεύσουν οι Αμερικανοί ένα εγχείρημα που δεν θα αποτυπωνόταν άρτια οπτικά, ενώ με μια καλή σκηνοθεσία θα μπορούσε να είναι και ωραιότερο και να έχει γίνει. Οι υποψίες ενισχύονται από το ότι οι αυθεντικές ταινίες σβήστηκαν, με τη NASA να δηλώνει ότι αυτό έγινε τη δεκαετία του '70 για να εξοικονομηθούν χρήματα με την επαναχρησιμοποίησή τους. Εντάξει, ρε παιδάκι μου, να το σεβόμαστε το δημόσιο χρήμα, αλλά αν για το Παναθηναϊκός – Πενιαρόλ που για τους ίδιους λόγους σβήσανε στην ΕΡΤ δεν σταματάμε να μουρμουράμε, τι θα πρέπει να κάνουν οι Αμερικανοί που υποτίθεται ότι τους σβήσανε το μεγαλύτερο επίτευγμα στην ιστορία τους; Μιλάμε για 45 ταινίες σε μπομπίνα που δεν στοιχίζουν ακριβώς εκατομμύρια και με την προσελήνωση να έχει από την αρχή δημιουργήσει θεωρίες συνωμοσίας στο κατά πόσο έγινε... «If something sounds like a lie most probably is», λέει μια αμερικανική φράση που λατρεύω. «Οταν κάτι ακούγεται ψέμα, πιθανότατα είναι». Από εκεί και πέρα άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Προφανώς υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί κατέστρεψαν τα αυθεντικά tapes της προσελήνωσης για οικονομία. Μόνο που η προσελήνωση θυμίζει λίγο «Δραπέτες του Μπούλκες». Και οι δύο ταινίες προβλήθηκαν σε μια εποχή που η αλήθεια έχανε μαρς από την προπαγάνδα, κανένας δεν είχε όρεξη να τραβιέται με αναλύσεις, αλλά σήμερα μπορούμε να τις αντιμετωπίζουμε σαν λογικοί άνθρωποι. Ευτυχώς.

A Paris ... je ne veux pas travailler

Καλοπροαίρετες συμβουλές

Στα ζευγάρια που στέλνουν ευχετήριες κάρτες µε φωτογραφίες των παιδιών τους: Φωτογραφίες που ποτέ δε ζήτησα και ποτέ δεν κρατάω. Και από πίσω γράφουν και πληροφορίες: «Η Νεκταρία έκλεισε τα 8 φέτος». Δε µε νοιάζει πόσο είναι η Νεκταρία! Βυζιά έβγαλε; Ε άμα μου στείλεις τα βυζιά της Νεκταρίας, θα 'χω καλά Χριστούγεννα ΚΑΙ καλή χρονιά!

Σε όσους δεν πετάνε τίποτα. Ποτέ: Όταν συγυρίζεις το γραφείο σου και δεν πετάς σαßούρα, κι απλά της αλλάζεις θέση, είσαι ψυχωτικός! Υπάρχουν πράγµατα που αντικειµενικά είναι άχρηστα. Ο τσαλακωµένος έλεγχος της 2ας δηµοτικού που στοιχειώνει τα συρτάρια σου εδώ και 28 χρόνια ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον!

Σε όσους σηκώνουν το γιακά του Lacoste: Ο µόνος που το 'κανε πριν γίνει µόδα ήταν ο Κόµης Δράκουλας και όλοι ξέρουµε πως κατέληξε αυτή η ιστορία.

Σ' αυτούς που το τηλεκοντρόλ το λένε «κοµπιούτερ»: Το κοµπιούτερ είναι ή ο υπολογιστής ή το κοµπιουτεράκι τσέπης ή αυτό που έχουνε στη ΝΑΣΑ και πιάνει 3 δωµάτια. Αν αλλάζεις κανάλι µε ένα απ' τα παραπάνω, πες µου κι εµένα πώς το κάνεις.

Εξαρτήσεις

"Αν οι πυρκαγιές εκδηλωθούν σε διαφορετικά σημεία, ο Θεός να βάλει το χέρι του", είπε ο αρχηγός της πυροσβεστικής on camera το πρωί Αν αυτό είναι το know how τότε τη βάψαμε.

Μιλώντας για know how, είχα μια συζήτηση το πρωί με μια φίλη μου εναλλακτική, ξέρετε απ' αυτές με τα αέρινα καφέ φουστάνια και την παλαιστινιακή μαντίλα απ' τα zara, που μου λεγε ότι σε μια ιδανική κοινωνία θα ήταν όλα ελεύθερα. Όταν της είπα πως συμφωνώ με το όραμά της αλλά προς το παρόν αυτό παραμένει μια ουτοπία, τουλάχιστον μέχρι να κάνουμε μια σειρά από βήματα που θα μας φτάσουν πιο κοντά στην ουτοπία, άρχισε να πετάει τα γνωστά γκεβαρικά τσιτάτα. Κατάλαβα λοιπόν ξανά ότι οι αριστεροί μπορεί να έχουν στόχους, δεν έχουν όμως know how.

Η κουβέντα μας ξεκίνησε απ' τις εξαρτήσεις. Τσιγαριλίκια, χάπια, τσιγάρα και αλκοόλ. Η φίλη μου επέμενε ότι αν θέλουμε να λέμε ότι αύριο έχουμε δημοκρατία θα έπρεπε από αύριο να τα κάνουμε όλα ελεύθερα. Είναι η ίδια που μου είχε πει ότι είναι σκάνδαλο που τα τσιγάρα πωλούνται ελεύθερα γιατί οι κυβερνήσεις τα κάνουν τακίμια με τις πολυεθνικές και βγάζουν τα κέρατά τους από τους φόρους. Μίλησε για δικτατορία των πολυεθνικών και γι' άλλα επαναστατικά. Κατάλαβα λοιπόν ξανά ότι οι αριστεροί μπορεί να μην έχουν το know how για την ουτοπία, όμως έχουν το know how για την κωλοτούμπα.

Αν λοιπόν από αύριο ήταν όλα ελεύθερα, με τα μυαλά που κουβαλάμε τώρα, τι ακριβώς εικόνα θα υπήρχε στους δρόμους; Πασόκοι να χρησιμοποιούν ελεύθερα τα όπλα τους για να σκοτώνουν Νεοδημοπράτες εμπνευσμένοι απ' τους πύρινους λόγους του Γιωργάκη, φασισταυγίτες να κυνηγάνε τη φίλη μου την εναλλακτική η οποία μαστουρωμένη θα παραπατούσε μες στη μέση του δρόμου και άλλες ιστορίες για αγρίους.

Να το ξεκαθαρίσω ότι είμαι υπέρ της απόλυτης ελευθερίας. Απλώς η απόλυτη ελευθερία που θέλουμε δε μπορεί να συμβαδίζει με την απόλυτη μαλακία που έχουμε. Ας διαλέξουμε. Οι άλλοι διάλεξαν για μας την απόλυτη μαλακία. Εμείς;

Μεταναστευτικές Επιτροπές

-"Να θυμούνται ότι ήρθαν σε μια ξένη χώρα και πρέπει να σέβονται τις παραδόσεις της", είπε ο Καρατζαφύρερ για τους μουσουλμάνους που θέλουν και τζαμί. Το "θα σε σεβαστώ μόνο αν με σεβαστείς πρώτος" είναι συνώνυμο του "δεν έχω καμία διάθεση να σε σεβαστώ".

Πράγμα που με επαναφέρει στα γνωμικά για να θυμηθώ το "αν θέλεις κάτι να μη γίνει ποτέ κανε μια τριμελή επιτροπή". Στην περίπτωσή μας "αν θέλεις κάτι να γίνει λάθος κάνε μια επιτροπή πολιτών στον Άγιο Παντελεήμονα".

Η Ελλάδα δεν έχει μεταναστανευτική πολιτική με αποτέλεσμα να μπαίνει μέσα όποιος και όποτε θέλει. Ο φιλόσοφος Τσίπρας θα έλεγε ότι αν ελέγχουμε τα σύνορα είμαστε φασίστες και αν διώξουμε τους μετανάστες που είναι ήδη στη χώρα είμαστε Καρατζαφύρερ(=αποτυχημένοι φασίστες). Θα συμφωνήσω μαζί του μόνο στο δεύτερο.

Μια χώρα έχει περιορισμένη οικονομία, περιορισμένο κράτος, περιορισμένες δυνατότητες που υποτίθεται ότι αρκούν μόνο για τους πολίτες της. Αν λοιπόν έρθουν άλλα δύο εκατομμύρια μετανάστες δεν αρκούν οι πόροι της χώρας για όλους. Κάποιοι θα πεινάσουν και θα περιθωριοποιηθούν. Με πιθανότερους τους μετανάστες. Πόσο μάλλον όταν στη χώρα που λέγεται Ελλάδα η οικονομία, το κράτος και οι δυνατότητες δεν αρκούν όχι για έντεκα εκατομμύρια ανθρώπους αλλά ούτε για πέντε.

Η επιτροπή λοιπόν του Αγίου Παντελεήμονα έλυσε το πρόβλημα γρήγορα και λάθος. Έκλεισε την παιδική χαρά της πλατείας για να μην πηγαίνουν οι Πακιστανοί να πίνουν μπύρες. Έτσι οι αντιπαθητικοί μετανάστες θα πίνουν μπύρες στα σπίτια τους και δε θα μας χαλάνε τη μόστρα.

Όταν σταματήσουμε να βλέπουμε τους μετανάστες σαν τουρίστες μακράς διαρκείας, που έρχονται στην Ελλάδα για να νοικιάσουν τα αθλιότερα διαμερίσματα και να μας αφήνουν φράγκα στα σουβλατζίδικα μπορούμε να ξανακάνουμε μια κουβέντα περί μεταναστευτικού. Μέχρι τότε οι λαϊκιστές αριστερούληδες και δεξιούληδες θα χαίρονται με τη διαιώνιση μιας κατάστασης που τους πληγώνει όλους εξίσου, μετανάστες και Έλληνες, εκτός από τους δημαγωγούς οι οποίοι κερδίζουν ψήφους.

Φέσι

Ο μεγαλύτερος Φέσογλου όλων είναι ο ελληνικός λαός με τις παροιμίες του. Πρώτον, οι άνθρωποι της πόλης έχουν πρόβλημα να τις καταλάβουν. Εκτός αν υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να ξεχωρίσει μια «καλιακούδα» από μία άλλη «ακούδα» ανοιχτότερων τόνων, που δεν θα ταίριαζε στο «μαύρο σκοτάδι που έρχεται». Στο ακατάληπτο των παροιμιών, όμως, προστίθεται και το αντικρουόμενο.

«Το γοργόν και χάριν έχει», «όποιος βιάζεται σκοντάφτει», «μάζευε κι ας είν' και ρόγες», «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ότι αρπάξει ο κώλος μας» και όποια παπάρα είπε κάποιος μπάρμπας σε μια κορυφή των Τζουμέρκων ενώ απολάμβανε το τσιγάρο του ύστερα από σεξ με νεαρή προβατίνα.

Παπαγαλάκια